Advert
Şevval DURAN
Şevval DURAN
Giriş Tarihi : 07-08-2019 08:53

ŞAİR HASAN DEDEMİN ARDINDAN

Yazıma size hatırlatmak istediğim bir cümle ile başlamak istiyorum. Bir söz vardır bilir misiniz? Üzülme, herkes ölür; kimi toprağa kimi yüreğe gömülür…

Hatırlarsanız birkaç ay önce dedemi anlattığım yazımı sizlere sunmuştum. O yazıyı sizinle paylaşırken ne dedemin kanser olduğundan haberim vardı ne de dedemi kaybedeceğimden. Belki de beni en çok etkileyen ve en çok üzen tesadüfü yaşadım. O yazıyı dedeme okumuştum ve ben hala o yazıyı okurken karşımda nasıl gözlerinin dolduğunu çok iyi hatırlıyorum. Gazeteyi bana geri vermediğini fark ettim. Bunu çok da üstelemedim sonuçta ona yazılan bir yazıyı geri vermesini bekleyemezdim. Fakat sonrasında öğrendiklerim ile dedeme sarılıp ağlamak istiyordum. Ben okuldayken eve gelen her misafire çekmecesinden çıkardığı gazeteyi gösterip benim yazdığım yazıyı uzun uzadıya anlatıyormuş. ‘’Bu benim şair torunum, onunla gurur duyuyorum. Bakın bu yazıda da beni anlatmış.’’ Tarzı cümleler kurup bana olan sevgisinden bahsedermiş. Keşke bunu seni kaybettikten sonra öğrenmeseydim dedem. Keşke bunu öğrendiğim an koşup sana sarılabilseydim…

Ama üzülmüyorum. Çünkü farkında olduğum birçok şey var. Ben onun hayatında sadece 15 yıl bulundum. Ama biliyorum ki onu her yıl farklı şekilde gururlandırdım. Arkama dönüp baktığımda görüyorum. Yazı yarışmasında 1. Olup ödülü alırken onun gözlerinin içine bakarken gördüğüm gururu, her şiir yazdığımda büyük bir heyecanla ona okurken beni izleyişini, köşe yazılarımı okurken yüzünün aldığı ‘’İşte benim torunum.’’ İfadesini… Ben bunları hatırlıyorum. Ve bu yüzden de ona bunları katabilmenin huzuru içinde veda ediyorum ona.

Hastalığını öğrendiğimde okulumun son haftalarıydı. Yani tam olarak sınav haftam. Sınavımı olur hemen yanına gelirdim. Yine sınavdan çıkmıştım ve babamı aramıştım. Yanına gitmek için sabırsızlanıyordum. Çünkü yanında olmadığım her saniye benden de bir parça eksiliyordu. Biliyordum, sadece ben geldiğim zaman gülümsüyordu, konuşmaya başlıyordu, tekrardan hayata dönüyordu. Bunları bildiğim için yanından ayrılmak istemiyordum. Ama tam da o an dünyadan silinseydim de bunu duymasaydım dediğim kelimeler çınladı kulaklarımda. ‘’Kızım, dedeni kaybettik.’’

Hiçbir zaman görmeyeceksin biliyorum. Ama son kısmı yine sana ayırdım kahramanım, çocukluğum, en büyük örneğim… Sen gittikten sonra kemer şair amcasını kaybetti. Bir melek uçtu gitti dünyadan. Arkanda sana sonsuz saygı duyan bir sürü insan bıraktın, sevgi bıraktın, yazdığın şiirleri, altın değerinde olan hafızalardan silinmeyecek tavsiyeler bıraktın. Gittiğim her yerde seni anlatıyorum. Aynı daha önce de olduğu gibi. Uzun otobüs yolculuklarında elime mikrofon değdiğinde senden bahsediyorum. Sana söz verdim. Sen Türkiye 1.si olduğunda seni desteklemeye gelen kimse olmadığını anlatmıştın bana. Arkamda bana inanan tek bir insan kalmasa bile sana verdiğim sözü hep hatırlayıp asla pes etmeden yazmaya devam edeceğim. Kim ne söylerse söylesin sen bana ‘’Şair torunum’’ dedin bundan daha geçerli bir sebep gelmiyor aklıma. Ama senden sonra biraz yalpaladım. Yazmak gelmedi içimden. Sonra Ahmet YENİGÜN Amca ile konuştum. ‘’Dedenin izinden gidecektin.’’ Dedi. O zaman kendime geldim dedem. Senin izinden bir daha ayrılmamak üzere satırlarıma geri döndüm. Ve senden özür dilemek istiyorum. Sana verdiğim tek bir sözü tutamadığım için. Hastane yatağında yatarken elini tutup seninle elinden geldiğince muhabbet etmeye çalışırdık. Sen bana ‘’Ben göçüp gidersem çok üzülme, sakın çok ağlama arkamdan.’’ Demiştin. Benden imkansıza yakın bir şey istedin. Seni kaybettiğim gün gökyüzü bile ağlamıştı ben nasıl dayansaydım? Sözümü tutamadım. O toprağı sana attılar ama altında kalan bendim, çocukluğumdu, hevesimdi. Gözyaşımı tutamadım. Aşağıya iniyorum bazen eşyalarına bakıyorum. Tarağında iki tel saçın kalmış diye ağlamaktan heba olmuştum. Seninle görüntülü konuşurken ekran kaydına almıştım açıp izliyorum bazen. Sen ekranda gülümserken sana karşı gözyaşı dökmemi görsen çok kızardın bana. Tutamadığım tek sözüm için özür dilerim.

Her zaman senin torunun olma şerefini kirletmeden taşıyacağım. Şiirlerin, sözlerin hepsi bana emanet. Ne kadar şanslı olduğumu seni tanıyan herkes biliyor. Bana kattığın ve öğrettiğin her şey için sana minnettarım. Huzur içinde uyu canım dedem, seni çok seviyorum.

NELER SÖYLENDİ?
@
NAMAZ VAKİTLERİ
PUAN DURUMU
  •   Takım P O
  • 1 Fenerbahçe 3 1
  • 2 Sivasspor 3 1
  • 3 Yeni Malatyaspor 3 1
  • 4 Yukatel Denizlispor 3 1
  • 5 Alanyaspor 3 1
  • 6 Antalyaspor 3 1
  • 7 Çaykur Rizespor 3 1
  • 8 Kasımpaşa 1 1
  • 9 Trabzonspor 1 1
  • 10 Konyaspor 1 1
  • 11 MKE Ankaragücü 1 1
  • 12 Gençlerbirliği 0 1
  • 13 Göztepe 0 1
  • 14 Kayserispor 0 1
  • 15 Galatasaray 0 1
  • 16 Beşiktaş 0 1
  • 17 Medipol Başakşehir 0 1
  • 18 Gazişehir Gaziantep 0 1
HAVA DURUMU
Gazete Manşetleri
Yol Durumu
E-GAZETE
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA