Hayata 1-0 yenik başlamak...

Nedense o ilk çığlık herkesi sevince boğar , senin daha sonra tanıyacağın kim varsa hepsi gülüp eğlenip neşe içinde seni kucaklarına alacağı anı sabırsızlıkla bekler...
O an zavallı annen karmaşık duygularla bezenmiş neyi anlayacağına karar vermeden seni bekler, kucağını açıp.
Seni bir yumak halinde getirirler hala ağlamaklı bir şekilde annene ..
Bu senin annenle ilk tanışmandır. Annen seni kucağına ilk aldığında nasıl seveceğini bilmeden sarılıp emzirmeye çalışır.
Genelde ilk yardım anneannedendir. Bunu sakın unutma.
Baban mı onu hiç düşünme eğer bir sosyal güvencen varsa işin keyfini çıkarmaktadır. Elinde telefonu sağı solu arayıp haberi yetiştirmektedir büyük bir keyifle…
Ya eğer yoksa bir güvencen işte o zaman “yandı yavrum keten helva”
İşte yukarıdaki mutluluğu aşağıdaki bekleyen babana çok görürler…
Dertlidir.!
Düşüncelidir!
Sevinçle hiçbir ilgisi olamadan hep beraber eve nasıl gideceklerini, hastaneye ödenecekler vs. derin-derin düşünmektedir.
O zaman Çaresiz baban gibi hayata 1- 0 mağlup başlamışsındır.
Bu yenilgiyi şamar oğlanı gibi yaşamının her kademesinde ensende hissedip yaşlanacaksın demektir.
Hastane masraflarını babanın nasıl ödeyeceği düşünceleri sonra ne hikmetse sana geçecek… Bu senin bir gölgen gibi takip edecek. Sonra takip etmekten vazgeçip gelip taaa içine oturacak..
Bu oturmayla ilkokul yıllarında tanışırsın.
Giydiğin ayakkabıdan, elbisene, yağmurdan korunacak paltona, ısınmana, defterine, çantana ve kalemine kadar sürecek.
Allah’tan ilkokul bitip de liseye başlayınca işler biraz daha kolaylaşacak ve sen kendi ekonomini kendin yapmaya çalışacak, bu arada şükür etmeyi öğreneceksin yaşamda…
Zamanının en ufak dilimini dahi değerlendireceksin.
Çünkü, artık okullu arkadaşlarınla yarışmak zorundasın.
Kıyafetin ve her şeyinle…
İyi giyinmek için kendin çalışacak, derslerde başarılı olmak için zaman yaratıp da derste çalışacaksın…
Yaşama başladığın 1-0’lık mağlubiyeti kabullenmemek için…
Babanı düşüneceksin, aileni düşüneceksin belki bir dönem yargılayacaksın yaşamı…
Sonra taşlar yerine oturacak ve yaşama sıkı sıkı sarılıp bir şeyleri değiştirmek için çabalayacaksın…
Üniversite hayatını farklı düşünme orada da 1-0 yaşayacaksın yurt yaşamın ve diğer sorunlar devletin verdiği burs çıkarsa çok lüks olacaksın beklide …
Hata şansın hiç yok yaz okullarına kalmayacaksın. Çünkü yaz senin yedek akçe için fırsatındır.
Üniversite bitince hele bir de başarılı bitince kormamayı öğreneceksin yaşamdan…
Ailen hep aklında ve senin düşüncende olacak…
Daha sonrası mı işte mağlup başladığın yaşamı bırak berabere devam ettirmeyi işler yolunda giderse 90. Dakika dolmadan galibiyete bile geçersin..
Sana ve senin gibilere bende dualarımı gönderiyorum…
Unutma ki bir gün güzel Türkiye’min en tepelerinde oturabilirsin
Geldiğin yeri, şeref ve onurunu elbette unutmadan…
Bu fırsatları sizin ve sizin gibilerin yakalaması, duyarlı yurdum insanı duyması ve okulların açıldığı şu günlerde hepimizin bunları bir kez daha düşünmesi dileğimle...!
Selam ve saygılarımı sunarım.